Apr
9th
Sat
9th
Stefan Garczyński o osobistej odpowiedzialności za milczenie i za słowo
„Jeżeli milczę, wtedy gdy inni głoszą szkodliwe fałsze, nie narażam się im, ale kompromituję moją godność i dobre imię, nie wywiązuję się z obywatelskiego obowiązku. Takim obowiązkiem jest bowiem obrona prawdy; współuczestnictwo w kształtowaniu opinii społecznej. Psycholodzy powtarzają że bez opinii społecznej nie byłoby sumienia. Socjolodzy stwierdzają, że działa ona silniej niż prawo, i dodają, że obojętność opinii to najważniejsza przyczyna szerzenia się łapownictwa, kanciarstwa, wszelkiego rodzaju nieuczciwości, chamstwa itp. (…)
Stąd odpowiedzialność za milczenie i za słowo, odpowiedzialność tym większa, im do liczniejszego grona to słowo może dotrzeć, im większy wpływ może wywrzeć. (…)
Decydując się, by mówić lub milczeć, powinniśmy uwzględnić to, że jesteśmy cząstką opinii społecznej, od której zależą postawy i postępowania naszego bliższego i dalszego otoczenia.”
„Jeżeli milczę, wtedy gdy inni głoszą szkodliwe fałsze, nie narażam się im, ale kompromituję moją godność i dobre imię, nie wywiązuję się z obywatelskiego obowiązku. Takim obowiązkiem jest bowiem obrona prawdy; współuczestnictwo w kształtowaniu opinii społecznej. Psycholodzy powtarzają że bez opinii społecznej nie byłoby sumienia. Socjolodzy stwierdzają, że działa ona silniej niż prawo, i dodają, że obojętność opinii to najważniejsza przyczyna szerzenia się łapownictwa, kanciarstwa, wszelkiego rodzaju nieuczciwości, chamstwa itp. (…)
Stąd odpowiedzialność za milczenie i za słowo, odpowiedzialność tym większa, im do liczniejszego grona to słowo może dotrzeć, im większy wpływ może wywrzeć. (…)
Decydując się, by mówić lub milczeć, powinniśmy uwzględnić to, że jesteśmy cząstką opinii społecznej, od której zależą postawy i postępowania naszego bliższego i dalszego otoczenia.”
— Stefan Garczyński, pisarz, publicysta, nauczyciel (1920-1993), Sztuka myśli i słowa, s. 16-17.
