26th
Zygmunt Bauman o życiu szczęśliwym
Ja sobie wyobrażam, że ludzie coraz bardziej będą żyć online, a to nie jest aż tak kosztowne jak życie offline.
- I to ma być obiekt nadziei?
Jeden z wniosków z mojego długiego życia jest taki, że ludzie wrodzeni w jakiś typ życia nie mogą sobie wyobrazić życia bez niego. A wszak względnie niedawno żyliśmy sensownie i ciekawie bez tych licznych rzeczy, bez których dziś życia sobie nie wyobrażamy. Jak mi wysiądzie lodówka, to jestem w rozpaczy, a przecież większość życia przeżyłem bez lodówki. I pralki, telewizora, komputera, a nawet radia! I nie pamiętam, bym się wtedy nudził, a teraz, jak wysiądzie telewizor, nie daj Bóg, to co robić między 21 a 23?
Można żyć inaczej. Prościej, a nie mniej godnie i ciekawie.
Ale ludzie nie chcą tak żyć.
- Ja też nie chciałbym się pozbyć komputera, telewizora, samochodu, lodówki, ale można tak zorganizować życie, by ani komputer, ani telewizor, ani lodówka nie były do życia niezbędne. (…)
Można być szczęśliwym na różne sposoby. Także i bez kompulsywnego, namiętnego konsumeryzmu.
Większość swych długich lat przeżyłem nieświadom, że szczęścia trzeba szukać w sklepach. A i nadal mam co do tego niejakie wątpliwości.
A to szczęście to co to jest?
- Sensowne życie. Tylko że to nader ogólnikowe stwierdzenie, bo różni ludzie w różnych sprawach sensu szukają.
Polecam panu “Eseje” Michela de Montaigne. (…)
On unaocznia to, co nam się zdarza w życiu. Uprzedza o wyzwaniach, o koniecznych wyborach. O problemach, jakim przyjdzie stawić czoło. Skrzętnie zbiera dostępne porady. Cytuje masę autorytetów, a na koniec pyta, kto z nich ma rację. I z reguły odpowiada: nie wiem. Albo: nie można mieć co do tego pewności.
W moim przekonaniu to najlepsza rzecz, jaką kiedykolwiek w dziedzinie sztuki życia napisano. Przed wielu złudzeniami chroni.
Jakimi?
- Przypomina, że nie ma życia bez ryzyka. Ale i że to ryzyko właśnie czyni życie tak interesującym. (…)
Nakupowałem też mądrych książek, licząc na to, że kiedyś, w wolnej chwili, je wszystkie, jedna za drugą, przeczytam. A teraz już wiem, że większości z nich nie przeczytam nigdy. Za którą więc chwycić?!
A to, że mam mało czasu, zostało naukowo ustalone.”
— Zygmunt Bauman w rozmowie z Tomaszem Kwaśniewskim, Ignoranci i impotenci, Gazeta Wyborcza , 21.XI.2010
